سرخپوست در برابر کاسترهای سینما!

  • تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۳/۱۸
  • نظرات : بدون دیدگاه

جبارآذین : منتقد سینما

پرونده فیلمسوزی فیلم های اکران رمضان به همت نامسوولان سینما و چکمه پوش های مافیا باشکست اغلب فیلم ها درگیشه، بسته شد. فیلم زهرمار جواد رضویان مورد لطف آنها واقع واکرانش تااطلاع ثانوی به تعویق افتاد! و فیلمهای ما همه با هم هستیم ( کمال تبریزی)، سرخپوست (نیماجاویدی)، شبی که ماه کامل شد(نرگس آبیار) و دختر شیطان (قربان محمد پور) اکران خودرا ازعید فطرآغاز کردند.

فیلم سرخپوست، صرف نظر از حاشیه های آن! و سوژه نه چندان تازه اش، در میان تولیدات رایج سینمای ایران و فیلمهای اکران، ازنظرساختار سینمایی، پردازش جذاب داستان و کاراکترها و کارگردانی حرفه ای، کم نظیراست. در واقع سرخپوست، نه فقط یک اثرسینمایی قوی در فرم و محتوا که “سینما” است. نیما جاویدی با فیلم سرخپوست توانسته است، یک اثر پلیسی خوش ساختار وانسان محور بسازد و افزون بر به کارگیری الزامات ساخت یک اثرسینمایی دیدنی و کم نقص، داستان فیلم را درقالب سینمابازآفرینی کند.

کمال تبریزی فیلمسازی کاربلد و توانا است. ولی مدتها است که آثارش ازسطوح متوسط و بالای متوسط ف راتر نمی رود. گرچه موضوع های متنوع و متفاوت، اغلب فیلمهای چندسال اخیر او را شکل داده اند، لیکن سطحی نگری و سطحی نمایی، شعارگویی و کم کاری در کارگردانی و بی توجهی به ساختار هنری نگذاشته اند، آثاراو ماندگارشوند. ما همه با هم هستیم، فیلمی سطحی و سردستی و ازنظر سینمایی، کاری متوسط است و انگولک های سیاسی واجتماعی تکراری فیلم تاثیرگذار و مخاطب پسند نیست.

فرصت طلبان، سودبران و سیاسیون سینما از نرگس آبیار که هنوز راه خود را درسینما نیافته، ملیجک ساخته اند. با آنکه فیلم جدید او، شبی که ماه کامل شد باحمایت بنیاد فامیلی پهلوی! “فارابی سابق!”ساخته شده و پشتیبانی مافیا را به همراه دارد و گوشه ای اززندگی “ریگی” جنایتکار را دستمایه قرار داده و نرگس آبیار را در فیلمسازی، اندکی جلوتر وپخته ترمی نماید، اما از لحاظ داستان سازی، نگاه تحلیلی به پدیده شوم ریگی و شخصیت پردازی، دچار مشکل و نقص محتوایی و مضمونی است. در واقع سایه سنگین ملودرام سازی سطحی برسر محتوا و وقایع مرتبط با ریگی سایه انداخته و ازفیلم، اثری حادثه ای و شعاری ساخته است.

دخترشیطان، بعد از فیلم سلام بمبئی، دومین فیلم مشترک ایران و هند قربان محمد پور است. یک درام حادثه ای عاشقانه و موزیکال متوسط با چاشنی مسائل انسانی و اجتماعی. این فیلم با تکیه برلوکیشن ها، فضاسازی ها، داستان عشق انگیز و رقص و آواز وبازیگران هندی، چشم به گیشه دوخته است. تبلیغات مناسب و سلامت و حمایت های مردمی! در شرایط مافیازده و ناعادلانه اکران سینما، در سرنوشت فیلم ها می تواند تاثیرگذار باشد!