ما در یک دنیای آنالوگ زندگی می کنیم. و بی نهایت صداهایی که به گوش می رسند و یا بو هایی را که به مشاممان می رسند همگی دال بر آنالوگ بودن این جهان دارند. برای مثال صدای شما یک منبع تولید سیگنال آنالوگ می باشد. کلمه ی آنالوگ ریشه ی یونانی دارد و به معنای “نسبی” می باشد. و کلمه ی دیجیتال نیز بر گرفته ی کلمه ی دیجیت “رقم” می باشد.
در حوزه ی آنالوگ محدودیت معنا ندارد ولی در دیجیتال محدودیت همه چیز با عدد مشخص می شود و بی نهایتی وجود ندارد. سیگنال یک پارامتر متغییر وابسته به زمان می باشد که حامل اطلاعات می باشد، سیگنال ها بین دستگاه های مختلف جا به جا می شوند و اطلاعات را به صورت آنالوگ یا دیجیتال منتقل می کنند.
برای مثال صداهای ضبط شده توسط میکروفن آنالوگ هستند و میکروفن فشار های حاصل از جا به جایی مولکول های هوا در اثر صدا را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند اما این سیگنال ها هنوز آنالوگ هستند ولی زمانی که این سیگنال ها وارد کامپیوتر یا گوشی شما می شوند رمز گذاری می شوند و از آنالوگ به دیجیتال تبدیل می شوند.
حال می گویید که چطور می شود که این سیگنال های دیجیتالی را می توان شنید. هر دستگاه دیجیتالی که تبدیل کننده ی سیگنال آنالوگ به دیجیتالی می باشد مانند موبایل، برای به صدا در آوردن فایل های موجود در حافظه سیگنال الکتریکی “دیجیتالی” موجود را با همان اعداد و ارقام کد گذاری شده که نشان دهنده ی فرکانس و طول موج ها می باشند را بار دیگر ولی این بار از دیجیتال به آنالوگ تبدیل می کند و از طریق بلندگو به گوشتان می رساند.
دوربین عکاسی نیز آنالوگ است و هنگام عکس برداری با تابیدن نور بر تک تک شبکه های دوربین تصویر ذخیره می شود و هنگام نمایش دادن آن عکس در همان دوربین یا کامپیوتر با تلفن همراهتان سیگنال آنالوگ توسط دستگاه های رمز گذار اندازه گیری می شود و به صورت ارقام “دیجیتالی” بر روی دستگاه شما ذخیره می شود. اعداد و ارقام بر تمام موضوعات دنیا تسلط پیدا کرده اند.