برادرجان و دل داری از یادها رفته

  • تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۲/۲۳
  • نظرات : بدون دیدگاه

جبارآذین منتقد سینما

پایگاه خبری نمانامه: صدا و سیمای انحصاری و اسپانسری کشور، رمضان امسال، با پخش سه مجموعه جدید تلویزیونی، میزبان مخاطبان خوداست. سریال هایی که دست برقضا از منظر ساختار هنری، بر خلاف سریال های متوسط زیر متوسط و ضعیف رایج در سیما درسطح بالای متوسط، خوب و دیدنی قراردارند. ویژگی بارز این سریال ها تولیدآنها توسط کارگردان هایی کاربلد وباتجربه و برخی عوامل هنری وفنی توانا است. محمدرضاآهنج ،کارگردان حرفه ای سیما و سینما با پیشینه ای قابل اعتنا و مثبت در سریال سازی، با مجموعه خوش ساخت سنت گرا و اخلاق مداراجتماعی “برادرجان” دررمضان امسال تلویزیون حضوردارد. برادران محمودی ،کارگردانهای متفاوت سازسینما و تلویزیون، سریال عاشقانه و اجتماعی”دل دار” را ساخته اند و بهرام بهرامیان، مجموعه تاریخی اجتماعی “ازیادهارفته” را در حال پخش دارد. این سریال ها درشش عنصر مثبت و منفی مشترک اند. کارگردانی حرفه ای، بازی های خوب، آوای خوش و ساختارهنری مقبول، مهمترین عناصر مثبت مشترک آنهاودوربودن ازمختصات دینی آثاررمضانی و فاصله داشتن از طنز وکمدی و شادمانی که درسال های دور و نزدیک، از مشخصه های سریال های رمضانی بودند،از نکات منفی هرسه سریال است.سعید نعمت الله،فیلمنامه نویس شناخته شده تلویزیون که مدت هااست اندیشه هاوسلیقه های تکراری خودرادرنوشته های تلویزیونی اش مکررمی کند،برای نگارش فیلمنامه برادرجان ازهمان مواد و مصالح موردعلاقه خود و تعلقاتش به سینمای کیمیایی بویژه مولفه های رفاقت و
رقابت،لوطی گری ونالوطی گری، باچاشنی عشق و انتقام و حادثه و گذر ازکوچه ها و خیابان های سنت و فرهنگ و ادبیات کوچه و بازاری بهره گرفته است.فیلمنامه ای که به رغم کلیشه های خود،گرچه درقالب شکل ها و آدم های مختلف! حرف جدیدی برای گفتن ندارد،ولی همین فیلمنامه که درکل رویکرد اخلاقگرا دارد،بادست توانای آهنج تبدیل به یک سریال قوی ودیدنی شده است.”دل دار” مدلی دیگر ازسریال موفق “سایه بان”است، باهمان نوع آدمهاوموضوع هاومضامین کار و تولید،سرمایه و مثلث های عشقی که درکل دیدنی است. سریال “ازیادها رفته” معجونی ازسریال های “کلاه پهلوی”، “شهرزاد”، “در چشم باد” و ” بانوی عمارت”بامحوریت مثلث منجمدعشقی است و گرچه مانند آن ها قوی ودرجه یک نیست،اماچندان هم لوس، سطحی و آزاردهنده نیست.مجموعه های تلویزیونی درحال پخش سیما،صرفنظرازاینکه درسوژه، مضمون وپردازش داستان های خود نو آور نیستند و فیلمنامه هایشان، خالی ازاشکال نیست، ولی دراجرا و کارگردانی و بازی ها، شایسته توجه و تامل اند.