استاد اردشیر کشاورز متولد ۱۳۲۳ در کرمانشاه، مورخ، پژوهشگر و منتقد تاریخ و ادبیات جامعه‌شناسی شهری و عشایری ایران است.

 

 

پدران ایشان از کردهای مهاجری بودند که از دیار بکر در استان وان آن زمان ایران بزرگ به منطقه غرب کشور مهاجرت نمودند. سپس در هلیلان و سر فیروز آباد (سر ونو) و کرمانشاه اسکان یافتند؛ جد خاندان کشاورز – کشاورزی و شیخوند عمدهّ الخوانین، رجبعلی خان شیخوند کرمانشاهانی به اتفاق طایفه اش (شیخوند) و طایفه نامیوند زنگنه در روستای سرتپه کرمانشاه (محله‌های سرتپه، چنانی، و جوانشیر کنونی) در شهر کرمانشاه به امر زراعت اشتغال داشتند. در زمان فتحعلی شاه فرزند ارشدش شاهزاده محمدعلی میرزا دولتشاه به حکومت کرمانشاهان، لرستان و خوزستان و سرحدداری عراقین منصوب و نسبت به انتصاب رجبعلی خان شیخوند به عنوان کلانتر بلده و بلوکات کرمانشاه در سال ۱۲۲۳ هجری قمری اقدام و بنا به خواهش شاهزاده، طایفه شیخوند به اراضی روستای خالصه برزه دماغ کوچ کردند. در سال ۱۲۳۷ هجری قمری از جانب فتحعلی شاه، رجبعلی خان شیخوند به عنوان وزیر الدوله کرمانشاه منصوب و در محله برزه دماغ نسبت به راسته بازار، کاروانسرا و حمام اقدام نمود. خاندان کشاورز از زمان دولتشاه تا عصر کنونی در کرمانشاه سکونت دارند.

 

 

       استاد اردشیر کشاورز در حال مطالعه شاهنامه امین 

استاد کشاورز بعد از پایان تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۴۴ در کرمانشاه خدمت وظیفه را به عنوان سپاهی دانش (آموزگار روستا) در کردستان به اتمام رسانید. در سال ۱۳۴۶ به خدمت وزارت پست و تلگراف و تلفن درآمدند. سال ۱۳۴۹ با داشتن لیسانس مهندسی ارتباطات به ایلام منتقل و به عنوان مأمور در وزارت کشور به سمت شهردار یکی از شهرستانهای استان ایلام گزینش گردید. از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۶ توانست توانست مدارج تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد ادبیات را تکمیل و به عنوان معاونت و سرپرستی مدیریت کل پست و تلگراف استان ایلام منصوب شود. از ۱/۱/ ۱۳۶۳ به عنوان مدیر ارتباط منطقه جنگی شامل شهرستانهای اسلام‌آباد غرب، سرپل ذهاب، قصر شیرین و گیلانغرب تا سال ۱۳۶۵ مشغول و از سال ۱۳۶۵ تا سال ۱۳۷۳ به عنوان رئیس تشکیلات اداری و پستی شهرستان کرمانشاه به خدمت ادامه دهد. از سال ۱۳۷۶ به عنوان کارشناس صدا و سیمای مرکز کرمانشاه تاکنون به خدمت اشتغال داشته و بالغ بر ۵۰۰۰ هزار ساعت مباحث علمی، فرهنگی و هنری زا به سامان رسانیده‌است.