به قلم: یوسف مرادیان

پایگاه خبری نمانامه: حوزه هنری در ادوار مختلف فعالیت خود سعی کرده در تولید آثاری که دیگران جرات ورود بدان را ندارند خودی نشان دهد؛ از کمدی تا ملودرام و حتی فیلمهای سیاسی، حوزه، کارنامه‌ای از محصولات قابل اعتنا دارد و به نظرم یک وظیفه حوزه در روزگار میان‌مایگی سینما همین است که فعالیتش را در تولید درام‌های سیاسی خط‌شکن افزایش دهد.

حوزه هنری خودش دارای قدرتی است که می‌تواند محرک بسیاری از طرحهای بنیادی سینمایی باشد به‌خصوص که دارای پشتوانه مالی لازم برای حمایت از این طرحها هم هست. من فیلمی در کارنامه دارم با نام «آقای رییس جمهور» که بخاطر لحن سیاسی تند و افشاگرانه سالها در محاق ماند؛ شاید اگر حوزه هنری پشت این فیلم بود، سرنوشت بهتری پیدا می‌کرد.

حوزه هنری همان طور که در سینماسازی و به‌ویژه در شهرستانها بانی خیر شده می‌تواند در تولید محصولات استراتژیک و تاثیرگذار هم پیشقدم شود تا مسائل اصلی مملکت را همان جوری که هست و صادقانه ارائه کند.

من مطمئنم جامعه ما و مردم ما به درجه ای از هوش و ذکاوت و شعور جمعی رسیده‌اند که اگر با آنها صادقانه سخن گویند برداشت غلط نخواهند داشت.

همه ما در این سرزمین زندگی می‌کنیم و دوست داریم که ببینیم که مردمان ما در رفاه و آرامش نسبی و با داشتن یک سیستم تامین اجتماعی مناسب، زندگی کنند. حوزه هنری باید تولیداتش را پر کند از آثاری که واقعیت زندگی جامعه را می‌گوید چون کسی جرات ندارد به حوزه هنری انگ سیاه‌نمایی بزند.

حوزه هنری بیشتر از بخش خصوصی این دغدغه را داشته که به نیازهای استراتژیک جامعه بپردازد و امیدوارم باز هم به این حیطه ورود کنند تا منتج از اصلاحات شکل‌گرفته، نگاهها مهربان تر و هدفمندتر باشد.

مطالب پیشنهادی:  جیرانی، ستوده و مسخره باز در کشتارگاه فرهنگی!

حوزه هنری چتر حمایتی خود را بر سر سینماگران دغدغه‌مند متهور بگشاید تا در سایه این حمایت‌ها محصولات جالب توجهی خلق شود که در کنار معضلات از راه علاج حل معضلات هم سخن گویند. البته که نهادهای نظارتی ارشاد هم باید تسهیل‌کننده این فعالیت حوزه باشند و خدای نکرده با توقیف یا ممیزی، در این مسیر، اصطکاک ایجاد نکنند.